Risale-i Nurları anlamaya çalışıyorum
Dün akşam sohbetlerin birindeydim. Bu sohbetleri anlamam için, öncelikle eski Türkçemi geliştirmem lâzım. Eski binayı yıkıp yapmak zordur, ancak boş bir araziye bina yapmak kolaydır. Eski binayı yıkacaksın, tonozları kaldıracaksın, toz toprak… Beynimi geçmiş yaşantımla bir çöplük yapmışım. Rabbim, bana yeni bir sayfa açtı, ancak beynim çok yorgun. Risaleleri, ancak yorum yapıldığında anlamaya başlıyorum. Bizim, Risale-i Nura yeni başlamış ve yeni başlayacaklar için küçük bir arkadaş grubumuz var. Bu arkadaşlarla ana sınıfına başlıyoruz…

Hasan Hüseyin KEMAL

(yaşar alptekin/nesil yayınları)

“VAllahi terazinin bir kefesine Güneş’i, Ay’ı, Dünya’yı, Dünya’daki bütün diplomaları, sertifikaları,madalyaları,alkışları,paraları ve makamların hepsini koysalar,diğer kefesine de örtüyü koysalar,vAllahi benim yanımda örtü ağır basar!”Evet, o bir kaç yüz gram ağırlığındaki örtü,mümin bir bayanın yüreğinde böyle bir makama sahiptir, ve sahip olmalıdır!Daha sonra bu inancını başta örtü düşmanları olmak üzere bütün bir dünyaya ilan etmelidir!Hatırlarsanız,dün Allah’ın Resulü (s.a.v) Mekke müşriklerinin kendisine yaptıkları teklife böyle cevap vermişti.
  Davasından vazgeçmesi karşılığında kendisini Mekke’nin en zengini yapacaklarını,başlarına reis yapacaklarını,en güzel kadınla evlendireceklerini söylemişlerdi.
   Resulullah:”Bir elime Güneş’i bir elime Ay’ı koysanız,vAllahi ben bu davadan vazgeçmem!”buyurmuştu.Bugünde bizlerden vazgeçmemizi istedikleri dava, inanınız aynı davadır.Fakat ne ilginçtir ki,karşılığında  Resulullah’a teklif edilen şeyler bile teklif edilmiyor.  Evet, bir müminin yanında örtünmenin değeri böylesine ölçülemezdir ve böylesine ölçülemez olmalıdır,kimse pazarlığa yeltenememelidir!Abarttığımızı zannediyorsanız, yanılıyorsunuz.

  Dünya hayatı ,ahiretle kıyaslandığında, kelimenin tam anlamıyla gülünçtür, basittir,az bir faydalanmadır,küçücük bir menfaatten ibarettir!

  Muhammedi ölçüye göre:”Eğer Allah Teala katında şu dünyanın sivrisineğin kanadı kadar değeri olsaydı,ondan kafirlere bir yudum su bile içirmezdi!

                                                                         MEHMED GÖKTAŞ HOCA

             ”ÖZGÜRLÜĞÜMÜZÜ ELİMİZDEN ALABİLİRSİNİZ AMMA, BAŞÖRTÜMÜZÜ BAŞIMIZDAN ALAMAZSINIZ”

                          (yazı ve resim www.rahmetforum.com dan alıntı)

Ney-i bezmi gamem ey mah ne bulsan yele ver
Oda yanmış kuru cismimde hevadan gayrı
Bezm-i aşk içre fuzuli nice ah eylemeyüm
Ne temettü bulunur neyde sadadan gayrı

 Gam meclisinin neyiyim ey ay yüzlü, Ateşle yanmış kuru vücudumda havadan başka ne bulursan yele ver alsın götürsün. Ey fuzuli aşk meclisinde nasıl ah etmeyeyim Neyde iniltiden başka ne bulunur ki.

    Bizler Kulak medeniyetinin çocuklarıyız, işimiz ses ile, duyuş ile, kulak ile…

İşitme faaliyeti zannımca insanın en önemli etkinliğidir, görmekten, bilmekten daha öte bir önem arz etmektedir. Bu hikmete mebni olsa gerek ki (Allahu a’lem) Kuran-ı Kerimdeki ayetlerde ‘Semi’ kelimesi ‘Alim’ ve ‘Basir’ kelimelerinden önce gelmektedir,’Allah şüphesiz her şeyı hakkıyla işitir ve görür’(4/58, 17/1,42/11) ‘ O işitendir ve bilendir’ (2/137,2/256,8/17,49/1) yine ‘işittik ve itaat ettik’(2/285,24/51) ifadelerini hep görmüşüzdür. Mevlevilikteki ‘Sema’nın’ manası da Beli sesini işitmek, lahuti perdelerden Allahın sırlarını işitmektir, kendini unutup Allaha kavuşmaktır,  Öyle ki göz yanılır, gözün kapağı vardır, kulağın yoktur, göz  kamaşır, puslanır, kulak kamaşmaz, yorulmaz…..

 İslam Fıkhında da gören ve işiten iki şahitten işitenin şahitliği tercih edilir. Öyleyse önce dinleme faaliyetimizi gözden geçirip, işitmelerimizi belli bir istikamete yönlendirmemiz gerekmektedir.

        Bakmak değil, önemli olan ‘görmek’ olduğu gibi, duymak değil, dinlemek ve işitmektir asıl maksat. Kulak vermek, kulak tutmak, Can kulağı ile dinlemek gibi ifadeler bize işittiklerimizin iç ve dış dünyamızda birtakım değişimlere basamak olması ve yeni bir kişilik inşasına vesile olmasının gerekliliğini öğütlemektedir. Kalbimize giden yol midemizden değil kulağımızdan geçer.

 Sözün burasında konuyu ,beden kulağımızdan gönül kulağımıza, oradan da ruhumuzun derinliklerine nüfuz eden o sada’nın sazı, ‘Ney’e getirelim.

Ney; zahiri ve batını ile ‘birden bir’e sesler, duyuşlar, haberler taşır. Rakamların birincisine (1)’e ve harflerin birincisi ‘elif’e benzer, bu yönüyle ehadiyyetin sembolüdür. Tekliği haykırır, ezeli, değişmez hakikati idraklere söyler. Bir (1) birlikle bağlantılıdır, varolan her şeyin temel ilkesidir, her zaman aynı ve değişmezdir, sayı olarak bir, kendisiyle çarpıldığında yine kendisini verir, parçası olmasa da bölünebilir. Bununla birlikte bölme, parçalardan çok yeni birimler doğurur ama bu birimlerin hiçbiri bütün birimden daha küçük veya daha büyük değildir ve en küçük parçası, kendi bütünlüğü içinde kendisidir yine…  İki (2) ve sonrası bölünebilirliği ve çokluğu ifade eder.Ney her haliyle tevhidin sembolüdür.

 Ney bir vasıtadır, zira Ney, kalpteki manayı muhataba ulaştıran, enfüsteki sırları afaka ifşa eden, nefesin dile geldiği bir araçtır. Çünkü her ne var ise kalbin derununda olup bitmektedir.

Ney’in hikayesi insanın hikayesidir fakat bu insan sıradan biri değil, insan-ı kamildir. Zâten ney ile insân-ı Kâmil, yekdiğerinin misâli ve mümessilidir.

Mesnevi’nin ilk beytindeki,  ‘Bişnev in ney çün hikayet mikuned, ez cüdayi ha şikayet mikuned’’ ifadesinde bir çok mesnevi şarihi tarafından ‘İnsandan dinle, bir hikaye söylemektedir, ayrılıklardan şikayet etmektedir. Şeklinde anlaşılması gerektiği nakledilir.

   Hazret-i Mevlânâ başka bir rubâîsinde :

‘Neyi dinle ki neler neler söylüyor, Allahın gizli sırlarını tekellüm ediyor. Yüzü sararmış, içi boşalmış, başı kesilmiş, Neyzenin nefesine terkedilmiş olduğu halde dilsiz ve kelamsız Huda Huda diyor’. buyurmuştur. buradan da anlaşılacağı gibi, Ney Mürşid-i Kamildir, öyle ki kendisini ilahi nefese teslim etmiş ve ondan gelen sırların, hakikatlerin aktarılmasında bir vasıta olmaktan, güzelliklerin yansıtılmasında ayna olmaktan öte başkaca bir varlığı yoktur.

 Bize düşen Neyin nefesinden çıkan hayat iksiri sadedindeki sadayı, işitebilmek ve ruhumuzu o sesle mayalamak………… vesselam…

                                                                                     12-10-2006

                                                                                    Ender Doğan

http://www.neyzender.com/1.htm 

Aşk ehli taşı gediğine koymuş:
Muhabbetten Muhammed oldu hasıl
Muhabbetsiz Muhammed’den ne hasıl?

Mustafa İslamoğlu 

                            ben böyle mi  olmalıydım

Özümü bulduğumda,

                          sözümü tutmalıydım

Kalbimi dağladığında,

                         yaprağında damlamalıydım

Serinliğine kandığımda

                         yağmur gibi boşalmalıydım

Narına yandığımda

                         közümde kavrulmalıydım

Sükûta erdiğimde 

                          sessizce çağlamalıydım

dibe vurduğunda düşlerim

                            yeni umutlar yetiştirmeliydim

diyorum ki

                           ben böyle susmamalıydım…

böyle mi susmalıydım…